Ben jij Chinnovatief?

Ben jij Chinnovatief? Wij houden je op de hoogte van alle nieuwtjes en ontwikkelingen van China & onderwijs! Foto’s Over ons Schrijf in voor RSS 27 augustus 2013 door marlousscholten in Uncategorized Een reactie plaatsen Vakantie? Chinese scholieren bikkelen door De zomervakantie is weer voorbij in Nederland. Veel Nederlandse scholieren gebruiken de zomerdagen om even lekker bij te komen en bij te bruinen. Zodra de zon schijnt vertrekken Nederlandse scholieren massaal naar het water, kopen de winkels leeg of gaan op vakantie met ouders of vrienden. Zo kan schoolgaand Nederland weer helemaal uitgerust naar de les. Voor Chinese scholieren is het echter een heel ander verhaal; voor veel van hen betekent een vrije dag of vakantie enkel meer studietijd. Om dit te begrijpen, behoeft een kleine inleiding wat betreft de Chinese opvatting over onderwijs. De status van goed onderwijs In China is het van belang om op een goede middelbare school terecht te komen, om zo je kansen te vergroten op toelating tot een vooraanstaande universiteit. Onderwijs wordt van oudsher van immense waarde geacht. Vroeger konden alleen de rijkeren zich veroorloven om niet te werken en louter fulltime te studeren voor het ambtenaarsexamen. Het ambtenaarsschap was de baan met de hoogste status en grootste zekerheid, maar het behalen van het examen hiervoor kostte vele uren en zelfs jaren voorbereidingstijd. De arme en altijd werkende boer of ambachtsman kon zich deze vrije tijd niet veroorloven. Hun kinderen moesten de ouders meehelpen en konden niet studeren. Tot op de dag van vandaag wordt onderwijs gezien als dé manier om hoger op te komen en status te verkrijgen. Als je in China zegt op een van de meest prestigieuze scholen te hebben gestudeerd, verleend dit aan zowel jou als je familie een hoog aanzien. De gevolgen van het eenkindsbeleid Voorheen werd al het geld gestoken in de eerst geboren zoon en – als er meer geld beschikbaar was – een tweede zoon. Dochters moesten helpen de kinderen verzorgen en dienden meer als een tweede moeder. Ze werden opgevoed als eervolle bruid voor later. Sinds de invoering van het eenkindsbeleid in de steden, gaat al het geld en aandacht van ouders en grootouders naar hetzelfde kind en daarmee worden ook alle verwachtingen op dit kind geprojecteerd. Een sociaal zorgsysteem voor ouderen – zoals ons pensioensysteem – is in China nog steeds erg ongebruikelijk. Het is dus de verwachting dat de kinderen later voor de ouders en grootouders zorgen. Nu stedelijke gezinnen over het algemeen maar één kind mogen, wordt dit kind nu zo hoog mogelijk opgeleid en getraind. De hoop is dat het kind een goede baan krijgt China’s tegenwoordig sterk competitieve arbeidsmarkt. Voordeel hiervan is dat steeds meer dochters ook naar school worden gestuurd. Het nadeel is echter dat de gehele (financiële) zorg van ouders en grootouders, op één werkend kind valt, wat erg veel stress en zorgen met zich meebrengt. Uniek is heel gewoon Dit alles heeft tot gevolg, dat Chinese schoolkinderen buiten schooltijd vaak nog aan muziek- en sportles moeten deelnemen en aan andere buitenschoolse activiteiten. Dit in de hoop het kind zo van anderen te onderscheiden en steeds waardevoller te maken voor de arbeidsmarkt. Chinese kinderen houden zo nog weinig vrije tijd over en in China zijn er al veel zorgen geuit over de grote druk die op de kinderen wordt gelegd. Sommige kinderen worden bijvoorbeeld op jonge leeftijd naar het buitenland gestuurd om daar te studeren. Een studie in het buitenland zou een nog hogere waarde aan het kind geven in deze tijd van globalisering. Naast vakanties, worden ook weekenden en andere vrije dagen besteed aan extra bijscholing via privéleraren en speciale bijscholingsscholen (buxiban) in de avonden en weekenden. Examenstress Een goede opleiding is dus van groot belang in China. Voor (goede) middelbare scholen en voor universiteiten bestaat er in China de toelatingstoets (gaokao). Deze vindt plaats in de zomer en is een spannende en stressvolle gebeurtenis voor Chinese scholieren. Het falen voor de toelatingsexamens kan leiden tot grote schaamte tegenover de familie en elk jaar zijn er verhalen bekend van Chinese scholieren die na het falen van hun examen zelfmoord (poogden te) plegen. In China is het namelijk helemaal niet zo dat een universitair diploma gelijk staat aan een goede opleiding. Chinezen weten maar al te goed welke universiteiten vooraanstaand en van goede kwaliteit zijn en welke niet. Steeds meer Chinezen gaan namelijk naar de universiteit en om aan deze grote vraag aan onderwijs te kunnen voldoen, schieten universiteiten als paddenstoelen uit de grond. Deze verschillen niet alleen in financiële, materiële en kwalitatieve bronnen, maar er bestaan zelfs ‘neppe’ scholen. Zo is er bijvoorbeeld een groot probleem van een aantal ‘universiteiten’ die een naam aannemen die lijkt op die van een prestigieuze universiteit, om zo studenten te lokken. Deze scholen worden echter helemaal niet als universiteit erkend. Een diploma van deze scholen is dus waardeloos. Overigens gelden deze toelatingsexamens op Chinese universiteiten niet voor buitenlandse studenten. Het concept ‘vakantie’- ook geen vanzelfsprekendheid China is booming en doet het economisch steeds beter. We vergeten echter vaak dat dit gebeurd is in een kort tijdsbestek van een jaar of veertig. Veel Chinezen wonen nog op het platteland en hebben het niet breed. Vaak moeten ze al sparen om op reis te kunnen buiten de eigen woonplaats. Dat er nu stedelijke Chinezen zijn die wel op vakantie gaan – en zelfs naar het buitenland – is een relatief nieuw en opkomend verschijnsel. Dan spreken we natuurlijk over de werkende – en rijkere – klasse en niet over scholieren. Daarnaast slokken de vele bij- en extra lessen van de kinderen, veel van het geld van het hele gezin op. Op vakantie gaan tijdens een vakantie is dus zeker geen vanzelfsprekendheid. Daarnaast gaan veel Chinezen juist op reis tijdens het Chinees Nieuw Jaar, waarbij het traditie en zelfs een familieplicht is om bij de familie op bezoek te gaan. Chinezen hebben daarom van januari tot februari ook vrij in verband met deze nationale feestdag. Het is een periode om samen met de familie te eten en het nieuwe jaar te vieren. Helemaal geen ontspanning? Natuurlijk geldt het bovenstaande niet per se voor alle studenten. Veel scholieren, met name op het platteland, gaan na de middelbare school al werken. Andere families hebben er of het geld niet voor of hebben juist geld genoeg om hun kind sowieso op een goede particuliere of buitenlandse universiteit te krijgen. Ook China kent het jongerenprobleem die al over de hele wereld scholieren van hun ijverigheid beroofd: Gameverslaving. Er bestaan jongeren die nauwelijks hun kamer en spelcomputer verlaten. Daarnaast zijn veel scholieren – en vooral als ze eenmaal op een universiteit zitten – toch graag sociaal met vrienden. Terwijl de gemiddelde Nederlander aan zijn of haar handdoek vastsmelt bij al een temperatuur van 25 graden, zingt de Chinese scholier bij 40 graden nog vrolijk en luidkeels met de karaoke mee of legt even vrolijk en luid een kaart met vrienden aan een rijkelijk bedekte tafel die maar een paar euro de man kost. Dat is dan wel weer genieten. 17 juli 2013 door jialei&co in Uncategorized Een reactie plaatsen De grote oversteek – van platteland naar stad Steeds meer Chinezen trekken van platteland naar stad – deze verstedelijking in China tot 2020 kost de Chinese overheid zo’n 6300 miljard euro. Dat geld wordt gebruikt om voldoende nieuwe huizen te bouwen voor de toenemende bevolking in de steden. Ook worden de infrastructuur en het wegennet grondig aangepakt. Maar waarom trekken zo veel Chinezen naar de stad? Wat hopen ze daar te vinden? En lukt het ze om daar een nieuw leven op te bouwen? In deze blog lees je er meer over. Hukou’s Het grootste gedeelte van de Chinese bevolking woont in de stad. Dit aantal zal met de jaren alleen maar toenemen. Vooral steeds meer plattelanders en boeren trekken naar de steden. Dit doen ze in de hoop om beter werk te vinden, en betere voorzieningen te kunnen ontvangen. De boeren zijn vaak straatarm. Ze moeten maanden werken om een enkele treinreis naar een grote metropool als Shanghai, Hong Kong of Beijing te kunnen betalen. Vaak nemen ze hun hele hebben en houwen mee. Bepakt en bezakt arriveren ze in de metropool. En dan rijst de vraag: hoe nu verder? In China hanteert men een systeem dat redelijk overeenkomt met onze Gemeentelijke Basis Administratie. In het Chinees heet dit ‘hukou’. Het verschil met Nederland is dat je je ‘hukou’ niet kunt veranderen. Je krijgt altijd de hukou toegewezen van je geboortestad. Als je bijvoorbeeld in Shanghai bent geboren, heb je een hukou van Shanghai. De ‘hukou’ geeft iemand recht op het ontvangen van sociale voorzieningen, verzekeringen, huisvesting en kans op een baan in die betreffende stad. Zonder hukou kun je dus in principe heel weinig beginnen. Als plattelanders dus arriveren in Beijing of andere grote steden beschikken ze vaak niet over de hukou van de grote stad, maar van hun plattelandsdorp. Sommigen hebben zelfs geen hukou. Omdat het bijna onmogelijk is om een hukou aan te vragen of om te zetten, zijn deze mensen eigenlijk illegaal in de stad. Discriminatie Omdat de plattelanders geen juiste hukou hebben, komen ze niet in aanmerking voor huisvesting, voorzieningen of een baan in de stad. Daarbij worden ze door de stedelingen vaak gezien als tweederangsburgers en vaak gediscrimineerd. Vaak vinden de plattelanders werk in de vorm van baantjes als taxichauffeur, dienstmeisje in een hotel, schoonmaker, schoenenpoetser of serveerster in een restaurant. Omdat ze soms alleen maar hun eigen plattelandsdialect spreken en niet hoog geschoold zijn is het vinden van andere banen vaak erg lastig. Desondanks is er een grote toestroom van immigranten naar de steden. Dit heeft tot gevolg dat er veel druk op de Chinese overheid staat. Noodgedwongen worden er in rap tempo enorme flatgebouwen uit de grond gestampt, nieuwe metrolijnen bijgebouwd en nieuwe snelwegen aangelegd. Dit is allemaal nodig om al die miljoenen mensen goede voorzieningen te kunnen bieden. Helaas verdwijnen daardoor ook snel de alom bekende ‘hutongs’ in bijvoorbeeld Beijing: oude traditionele volksbuurten die kenmerkend zijn voor de stad en veel buitenlandse toeristen trekken. De mensen die in deze hutongs wonen zijn vaak erg arm en moeten noodgedwongen hun huis uit. Door de toenemende bevolking in de steden worden ook de voorsteden van Shanghai, Beijing etc. al overvol. Daardoor moet men uitwijken naar de vruchtbare landbouwgrond rond de rivier de Yangzi. De Chinese middenklasse Toch heeft de toename van de bevolking in de Chinese steden niet alleen maar nadelen. De steden bieden vele voorzieningen en het leven is er beslist comfortabeler dan op het Chinese platteland. Ook heeft de bevolking in de steden steeds meer te besteden, en daardoor houden de steden de Chinese economie draaiende. De Chinese middenklasse wordt steeds groter, en degenen die in deze groep horen zijn vaak hoogopgeleide zakenmannen en vrouwen. Dit komt de welvaart van China ten goede. Over de verdeling van die welvaart zijn veel meningen verdeeld. Maar wat ongetwijfeld vast staat is dat je de ontwikkeling van China overal om je heen ziet als je in het land bent. 28 juni 2013 door jialei&co in Uncategorized Een reactie plaatsen Paraplu of volle zon? Schoonheidsidealen in China Ieder land kent zijn eigen schoonheidsidealen. Wij willen graag een bruine huid, witte tanden, lange benen en maatje 36. Maar willen Chinese mensen dat ook? Welke schoonheidsidealen kent China? En hoe zijn die veranderd door de jaren heen? In deze blog: schoonheidsidealen van China. Mooi van buiten, mooi van binnen Natuurlijk zijn de Chinese schoonheidsidealen veranderd door de eeuwen heen. Enkele honderden jaren geleden werden de schoonheidsidealen bepaald door invloed van het Taoïsme en Confucianisme. Men verbond het innerlijk en het uiterlijk erg met elkaar. We kennen allemaal het beeld van een mooie Chinese vrouw in traditionele kleding en mooi lang haar, die een prachtig muziekstuk ter gehore brengt, een stem heeft als een nachtegaal en ook nog eens mooi en elegant beweegt. Dat is hoe het Taoïsme en Confucianisme een mooie vrouw zagen: mooi van buiten, maar ook een goede persoonlijkheid van binnen, die respectvol was tegenover haar man en gehoorzaamde aan de Confucianistische deugden. Een grappig weetje: volgens het Taoïsme was een vrouw met een mannelijke, lage stem geen goede bedpartner! Lotusvoetjes Een ander bekend fenomeen zijn de lotusvoetjes, oftewel de ingebonden voeten. Hoewel het aan het begin van de 20e eeuw is afgeschaft, is het vele eeuwen lang, al sinds de Tang-dynastie, het ultieme Chinese schoonheidsideaal. Omdat vrouwen door de ingebonden voeten niet normaal konden lopen maar alleen maar hele kleine stapjes konden zetten, werd dit door de mannen gezien als vrouwelijk en gracieus. Het proces van het inbinden van de voeten was erg pijnlijk. Op een leeftijd van 3 á 4 jaar werden meisjesvoeten al ingebonden. Eerst werden de voetjes geweekt in warm water of dierenbloed. Daarna werden de teennagels zo kort mogelijk geknipt, en werd er een uitgebreide voetmassage gegeven, om zo de voeten wat soepeler te maken. Vervolgens werden alle tenen gebroken, behalve de grote tenen. Daarna werden de voeten ingebonden met zwachtels. Het resultaat was dat de tenen als het ware onder de voet werden gevouwen, en dat het voetbot omhoog groeide. Voetjes van zo’n zeven centimeter werden als ideaal beschouwd. Vrijheid, blijheid Gelukkig hebben Chinezen tegenwoordig veel vrijheid om zelf te bepalen hoe ze er uit willen zien. De ingebonden voeten komen praktisch niet meer voor. Maar al die vrijheid leidt soms tot ietwat vreemde kapsels en kleding. We hebben allemaal wel eens een geblondeerde Aziaat gezien. Maar de huidige schoonheidsidealen in China zijn erg gericht op het westen. Behalve de huidskleur. Chinezen willen graag een witte huid hebben. Ten eerste omdat westerlingen vaak nogal bleekjes zijn, en ten tweede omdat een witte huid laat zien dat je niet op de akkers in de zon hoeft te werken, en dus rijker bent dan de boeren. In de Chinese supermarkten en drogisterijen zijn dan ook talloze crèmes te koop die de huid witter maken. Bekende merken zoals Nivea en L’Oreal brengen speciaal voor de Chinese markt huidcrèmes met witmakende stoffen uit. Behalve een witte huid willen Chinezen ook graag onze westerse ogen en neuzen. Dat resulteert in een toenemende populariteit voor plastische chirurgie. Om de ogen westerser te maken wordt er een extra sneetje gemaakt in het ooglid, waardoor het lijkt alsof de ogen groter zijn. Er is ook een minder extreme manier om een westerse oogopslag te creëren. In de drogisterijen zijn er speciale pakketjes te koop met lijm, waarbij Chinese meisjes zelf hun ‘dubbele ooglid’ kunnen vastlijmen. Denk aan dat parapluutje! Hoewel het misschien vreemd lijkt, zijn schoonheidsidealen van alle landen en alle tijden. Ten slotte kun je in het westen ook van alles aan je lichaam laten doen. Het blijft toch interessant om te zien welke schoonheidsidealen andere landen hebben. En dat het contrast tussen ons ‘gebronsd willen zijn’ en hun ‘witte ideaal’ dus best te verklaren is. Lig je deze zomer lekker te zonnen in het Vondelpark en je voelt je ietwat bespied door een groepje ontstelde Chinese toeristen? Dan weet jij wat er aan de hand is! 19 juni 2013 door jialei&co in Uncategorized Een reactie plaatsen Leren ‘hoe het hoort’! Etiquetteschool in China Als wij denken aan China komen er bij veel mensen vaak beelden naar boven van spugende, boerende en slurpende eetgewoonten. Zoals elke stereotypering bevatten ook deze ideeën een kleine kern van waarheid…maar toch is er ook een andere kant!Sinds kort is namelijk de eerste etiquetteschool opgericht in China. De 27-jarige Sarah Jane Ho studeerde af aan Harvard’s Business School en opende deze bijzondere school. Etiquette is aanpassing In Europa en Amerika neemt het aantal privéscholen en de leer in etiquette af, maar in China is het juist booming business. Dat komt volgens Ho omdat Chinezen zich realiseren dat de wereld snel globaliseert. Het is daarom nodig om in staat te zijn je eigen culturele gewoonten even opzij te zetten, en wanneer het nodig is de wereldwijd aanvaarde tafelmanieren toe te passen. Maar naast tafelmanieren leren de studenten van haar school ook hoe ze een tafel correct moeten dekken, sociale etiquette, hoe ze zich horen te kleden, business etiquette etc. Waarom etiquette leren? Een verklaring voor de immense populariteit van het leren van etiquette is de Chinese geschiedenis. In de tijd van Mao Zedong was het uitdragen van vrouwelijkheid niet de norm. Iedereen droeg dezelfde kleding en had hetzelfde kapsel. De laatste twintig jaar hebben Chinezen hier steeds meer vrijheid in gekregen. Het leren van etiquette wordt dan ook gezien als een vorm van zelfontplooiing, om zelf een beter persoon te worden. Door op de hoogte te zijn van etiquette laat je zien dat je rekening houdt met de mensen om je heen, en laat je zien dat je je aan hen wilt aanpassen, aldus Ho. Onderwijs geeft zelfvertrouwen Hoewel steeds meer Chinezen de waarde van etiquette inzien, blijft het vooralsnog een voorrecht voor de rijkere Chinezen, zoals vrouwen die in een rijke familie trouwen of succesvolle zakenvrouwen. Daardoor laaide de discussie in China over ‘vrouwelijk onderwijs’ weer op. In China zijn jongens- of meisjesscholen niet gebruikelijk, maar door de toenemende populariteit van etiquette speelt de vraag op of er meer – in dit geval – meisjesscholen moeten worden opgericht. De voorstanders zeggen dat het leren van etiquette het zelfvertrouwen van Chinese meisjes ongetwijfeld opkrikt. Doordat ze leren hoe ze zich moeten gedragen voelen ze zich zekerder van zichzelf. De kennis van etiquette is ook van onschatbare waarde in contact met het buitenland. Ook vinden de meisjes door de etiquetteleer vaak hun hobby: het is gebruikelijk dat er één of meerdere kunstvormen worden geleerd, zoals het bespelen van een instrument, tekenen of schilderen. Maar ook het lezen van literatuur en hobby’s zoals schaken worden vaak beoefend. Critici zeggen dat openbare scholen al zo normaal zijn in China dat jongens- of meisjesscholen niet op grote schaal zullen worden ingevoerd. Ook vinden ze dat iedereen vrij moet zijn om zelf te weten welk soort opleiding hij of zij volgt. Omdat de vakken op etiquettescholen meestal al vastliggen is dit lastig. Het lijkt er op dat etiquetteschool dus nog een apart onderdeel blijft van het Chinese onderwijssysteem. Toch is enige kennis van etiquette voor iedereen – in het oosten of westen – heel nuttig. Je weet immers nooit wanneer je het nodig zou kunnen hebben! 4 juni 2013 door jialei&co in Uncategorized Een reactie plaatsen Discipline en etiquette op Chinese basisscholen We schreven al in eerdere blogs dat discipline en etiquette erg belangrijk zijn in China. Dit is zelfs zo belangrijk, dat Chinese basisscholen er een speciaal schoolvak aan wijden: ‘etiquetteles’. Wat leren ze hier – en vooral, waarom leren ze dit? Dat vertellen we je in deze blog! Manieren en beschaafdheid De opvoedkundige verantwoordelijkheid van Chinese (basis)scholen weegt zwaarder dan dezelfde verantwoordelijkheid op Nederlandse scholen. Chinese basisschoolleerlingen zitten namelijk langer op school dan Nederlandse kinderen. Hun schooldag begint om zeven uur ’s ochtends, tot ongeveer vijf uur ’s avonds. De kinderen lunchen ook op school. Omdat ze de hele dag op school doorbrengen, en ouders dus geen toezicht hebben, is het de taak aan de school om de kinderen manieren te leren. Daarom is het vak ‘etiquette-les’ (in het Chinees 文明礼仪, wenming liyi) de normaalste zaak van de wereld op Chinese basisscholen. Deze les is zeer veelzijdig. De kinderen wordt bijvoorbeeld vanzelfsprekende dingen geleerd: om minimaal twee maal per dag de tanden te poetsen en hun handen te wassen voor het eten en na toiletbezoek. Overigens is het wel belangrijk dat je op school je best doet als kind. De beste leerlingen krijgen als eerste het vak, degenen die het iets minder goed doen krijgen later in het schooljaar het vak. Meneer, mevrouw, oom, tante Naast deze dingen, die wij in Nederland onze kinderen natuurlijk ook leren, krijgen de Chinese leerlingen ook les in de manier van spreken. Dit is vergelijkbaar met het Nederlandse ‘met twee woorden spreken’, alleen gaat het in China wat verder dan dat. Natuurlijk wordt kinderen geleerd om netjes dank u wel en alstublieft te zeggen, maar in China bestaan er talloze synoniemen van het Nederlandse ‘meneer’ en ‘mevrouw’. Afhankelijk van iemands geslacht, leeftijd, relatie tot jezelf en sociale status en beroep kies je in het Chinees de juiste aanspreekvorm. Kleine kinderen die volwassen mannen en vrouwen aanspreken kiezen doorgaans voor ‘oom’ of ‘tante’. Deze persoon hoeft niet per se een bloedverwant te zijn: het is een beleefdheidsterm waarmee je je respect uit. In China is het erg belangrijk om de juiste aanspreekvorm te kiezen. Zo laat je zien dat je je respect betuigt en je netjes gedraagt en manieren hebt. De vlaggenceremonie en schooluniformen Naast het beleefd aanspreken van mensen en het letten op persoonlijke hygiëne leren kinderen ook hoe ze zich moeten kleden. Op school wordt kinderen geacht een uniform te dragen, met rode sjaaltjes en een rugzakje. Ook wordt ze geleerd om hun medeleerlingen en leraren netjes te begroeten als ze het lokaal binnen komen. Elke maandagochtend is er op alle scholen in China de vlaggenceremonie. Alle leerlingen van een school marcheren in perfecte rijen naar de vlaggenmast, waar onder het zingen van het volkslied de Chinese vlag wordt gehesen. Ook worden er leuzen geroepen als ‘we studeren elke dag harder en worden elke dag beter’, en dergelijke. Kinderen dragen rode sjaaltjes tijdens de les Minder internetten, meer lezen In China houden leraren streng toezicht op hun leerlingen. Hoewel internet steeds populairder wordt onder Chinezen, mogen leerlingen onder schooltijd maar een beperkte tijd op het internet, en alleen als het nodig is voor school. Lezen daarentegen wordt sterk gestimuleerd. Dit is ook nodig om de vele Chinese karakters te leren beheersen. Maar behalve toezicht op school wordt de kinderen ook geleerd hoe ze zich moeten gedragen als ze gasten ontvangen, of hoe ze zich in het openbaar horen te gedragen. Veel Chinezen vinden de etiquettelessen erg belangrijk. Met de toename van de welvaart is de verharding van de maatschappij ook toegenomen. Zo is er minder respect voor de medemens, en veel Chinezen vinden het jammer dat dit is veranderd. Daarom vinden zij het belangrijk dat de jeugd respect wordt bijgebracht. Het verschil met Nederland is dat in China de docenten deze taak op zich nemen, en in mindere mate de ouders. Wat denk jij: zouden kinderen vaker luisteren naar hun leraar, of naar hun ouders? Laat het ons weten! « Oudere berichten Meest recente berichten Vakantie? Chinese scholieren bikkelen door De grote oversteek – van platteland naar stad Paraplu of volle zon? Schoonheidsidealen in China Leren ‘hoe het hoort’! Etiquetteschool in China Discipline en etiquette op Chinese basisscholen Archief augustus 2013 juli 2013 juni 2013 mei 2013 april 2013 maart 2013 februari 2013 Aankomende EvenementenGeen komende evenementenMet jialei naar China Met jialei naar China Follow Blog via Email Voeg je bij 6 andere abonnees Ben jij Chinnovatief? Maak een gratis website of blog op WordPress.com. Ben jij Chinnovatief? Maak een gratis website of blog op WordPress.com. Abonneren Geabonneerd Ben jij Chinnovatief? Have a WordPress.com account? Log in now. Privacy Ben jij Chinnovatief?Site in de Reader weergevenBeheer abonnementenAanmeldenInloggenDeze inhoud rapporterenDeze balk inklappen Reacties laden.... Ontwerp een vergelijkbare site met WordPress.comAan de slag